Anglia
lipiec 25th, 2008Ten artykuł jest o tym kraju. Dla innych zastosowań, patrz Anglii (disambiguation).
Anglia
Flaga
Royal Godło
Motto: dieu et mon droit (Francuski)
"Bóg i moje prawo"
Hymn: Brak szczególnych oficjalnie do Anglii, hymn Wielkiej Brytanii jest "God Save the Queen". Zobacz też: Hymn Anglii.
Położenie Anglii (pomarańczowy)
w Zjednoczonym Królestwie (camel)
Stolica
(największe miasto)
Londyn
51Â ° 30â € ² N, 0Â ° 7â € ² W
Języki urzędowe
English1
Grupy etniczne (
2005 Niektóre grupy inc. Biała i Inne Inne (w tym Azji Wschodniej) są uznawane za dużo wyższą)
84,70% brytyjskich Biała
5,30% w Azji Południowej
3,20% Białej Inne
2,69% Black
1,57% Mieszany wyścigu
1,20% Białej Irlandzki
0,70% Chiński
Pozostałe 0,60%
Demonym
Angielski
Rząd
Monarchia konstytucyjna
—
Monarch
Queen Elizabeth II
—
Premier
Gordon Brown MP
Władza ustawodawcza
Parlament Wielkiej Brytanii
Unified
—
przez Athelstan
AD 927
Powierzchnia
—
Razem
130.395 Km ²
50.346 m² mi
Liczba mieszkańców
—
2006 szacunek
50,762,9002
—
2001 census
49.138.831
—
Gęstość
388.7/km ²
976/sq mi
PKB (PPP)
2006 szacunek
—
Razem
1,9 bilionów dolarów
—
Per capita
38.000 dolarów USA
PKB (nominalny)
2006 szacunek
—
Razem
2,2 bilionów dolarów
—
Per capita
44.000 dolarów
HDI (2006)
â-² 0.940 (wysoki)
Waluta
Funt szterling (GBP)
Strefa czasowa
GMT (UTC0)
—
Lato (DST)
CEST (UTC +1)
Internet TLD
. UK3
Kod Calling
+44
Patrona
St George
1
Angielski jest ustanowiona przez de facto użytkowania. Kornijski jest oficjalnie uznany jako język Regionalnych lub Mniejszościowych w Europejskiej Karcie Języków Regionalnych lub Mniejszościowych.
2
Krajowe prognozy ludności (PDF) z Office for National Statistics.
3
Również. UE, jako część Unii Europejskiej. ISO 3166-1 jest GB, ale. GB jest nieużywane.
Anglia
Anglia stała się zjednoczonego państwa w roku 927 i bierze swoją nazwę od kątów, jednego z plemion germańskich, którzy osiedlili w 5. i 6. wieku. To miało znaczący wpływ kultury i prawnych na szerszy świat i co za tym idzie wiele konstytucji, rządowych i prawnych innowacji, które ich pochodzenia w Anglii zostały powszechnie przyjęte przez inne narody.
Królestwo Anglii (w tym Walia) w dalszym ciągu jako oddzielne państwa aż do 1 maja 1707, kiedy aktów Unii, wprowadzenie w życie warunków uzgodnionych w Traktacie o Unii Europejskiej w poprzednim roku, w wyniku unii politycznej z Królestwa Szkocji, aby utworzyć Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii.
Spis treści
1 i użytkowania:
2 Historia
2,1 średniowieczna Anglia
2,2 Early Modern okres
2,3 W Unii
3 Rząd i polityka
3,1 podobszarach i samorządowych
4 ustawy i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych
5 Geografia
5,1 klimatu
5,2 głównych rzek
Największe aglomeracje miejskie 5,3
6 Gospodarka
7 Demografia
8 Kultura
8,1 Architektura
8,2 Cuisine
8,3 Inżynieria i innowacje
8,4 Folklor
Literatura 8,5
Muzyka 8,6
8,7 nauki i filozofii
8,8 Sport
9 Język
Angielski 9,1
9,2 Inne języki
Religia 10
10,1 chrześcijaństwa
10,2 innymi religiami
11 Edukacja
12 Opieka zdrowotna
13 Transport
14 osób
15 Nomenklatury
16 symbole narodowe, hymny i insygnia
16,1 St George's Cross
16,2 Trzy Lwy
16,3 Rose
16,4 Hymn
17 Galeria
18 Referencje
19 Linki zewnętrzne
/ /
I użytkowania:
Zobacz także: British Isles (terminologii)
Anglia po nazwie kąty, największy na germańskie plemiona którzy osiedlili się w Anglii w 5. i 6. wieku, którzy są uznawane mają swoje źródło w półwyspu angeln, w jakim jest obecnie Dania i północne Niemcy).
Kąty "nazwa miała różne pisownie. Pierwsze znane odniesienie do tych osób jest w wersji Latinised Anglii używane przez Tacyta w rozdziale 40 swojej Germania, napisane około 98 AD. On nie daje dokładne wskazanie ich położenie geograficzne w obrębie Germania, ale stwierdza, że z sześciu innych plemion, oddał pokłon bogini imieniem Nerthus jeden, święty, którego był położony na "wyspą w oceanie".
Na początku wieku 8-cia historyk BEDA CZCIGODNY, w jego Historia ecclesiastica gentis Anglorum (Ecclesiastical History of the People Angielski), odnosi się do ludzi jak Angelfolc Angielski (Angielski) lub Angli (łacina).
Zgodnie z Oksford Angielski Słownik, pierwsze znane użycie "Anglia" odnoszące się do południowej części wyspy Wielkiej Brytanii została w 897, z nowoczesnym pisowni pierwszy użyte w 1538.
Słowo "Anglia" jest często używany colloquially â € "i niepoprawnie â €" odnieść się do Wielkiej Brytanii lub Zjednoczonego Królestwa jako całości.
Anglia jest oficjalnie określona jako "z zastrzeżeniem wszelkich zmian granic zgodnie z częścią IV Local Government Act 1972, składającego się z obszaru powiatów ustanowiony przez punkt 1 tej ustawy, Greater Londyn i Scilly."
Historia
Główne artykule: Historia Anglii
Stonehenge, neolitu i epoki brązu pomnik megalitycznych w Wiltshire, myśli zostały wzniesione c.2000â € "2500 BC.
Kości i krzemienne narzędzia znalezione w Norfolk i Suffolk wskazują, że Homo erectus żył w Anglii, co jest teraz około 700000 lat temu. około 13.000 lat temu. W migrantów przybywających w tym okresie w przeciwieństwie innych mieszkańców British Isles, pochodzących z różnych ziem na południowym wschodzie Europa, mając na uwadze wcześniejsze przyloty mieszkańcy przybyli na północ wzdłuż wybrzeża z trasy Iberia. Te imigrantów będzie później przyjąć, że kultura celtycka skierował do dominują wiele zachodnich Europa.
Według AD 43, w czasie głównych Roman inwazji, Wielkiej Brytanii były już celem częstych najazdów, planowane i rzeczywiste, przez siły Republiki Rzymskiej i Cesarstwa Rzymskiego. To był pierwszy napadły przez rzymskiego dyktatora Juliusz Cezar w 55 pne, ale została ona zdobyta w pełni przez cesarza Klaudiusza w 43 AD. Podobnie jak w innych regionach, na skraju imperium, Wielkiej Brytanii przez długi czas cieszył powiązań handlowych z Rzymianami, i ich wpływu ekonomicznego i kulturalnego została znaczna część brytyjskich późno pre-Roman epoka żelaza, zwłaszcza w południe. Z upadku Cesarstwa Rzymskiego 400 lat później, Rzymianie lewej Anglii.
Anglia średniowieczna
The History of Anglo-Saxon England obejmuje historię wczesnego medià | val Anglii od końca Roman Brytanii i utworzenie Anglo-Saxon królestw w wieku 5 do Conquest przez Normanowie w 1066. Anglia została podzielona na siedem drobnych królestw, znany jako Heptarchia anglosaska: Nortumbria, Mercja, East Anglia, Essex, Kent, Sussex, Wessex. Anglo-Saxon królestwa tendencję do grupowania się w drodze działań wojennych. Już w czasie Ethelbert I, jeden król może być uznane za Bretwalda ( "Lord of Britain"). Ogólnie rzecz biorąc, tytuł stał się bezprzedmiotowy w 7. wieku do królów Nortumbria; w 8th, do tych Mercia; i 9., Egbert, którzy, 825, Mercians pokonał w bitwie pod Ellendun. W następnym wieku, jego rodzina przybyła do rządów wszystkich Anglii.
Statue of Alfred the Great w Winchester.
Podpisanie z Magna Carta w 1215. To był jeden z pierwszych kroków w kierunku idei nowoczesnej demokracji.
Pierwotnie, Anglia (lub "Englaland") był termin geograficznego do opisywania części Brytanii zajmowanych przez Anglo-Saxons, zamiast nazwy poszczególnych państwo narodowe. Stało się politycznie zjednoczona poprzez ekspansję królestwa Wessex, którego król Athelstan przyniósł całej Anglii pod jednym władcą po raz pierwszy w 927, chociaż zjednoczenia nie stały się do 954, kiedy to pokonał Edred Eryk Krwawy Topór i został królem Anglii .
W 1016, Anglia została zdobyta przez Duński król Kanut Wielki i stał się centrum władzy dla jego krótkotrwałe imperium. Wraz z przystąpieniem Edward the Confessor, spadkobiercy Angielski z rodzimej dynastii, w 1042 w Anglii po raz kolejny stał się odrębne królestwo. Jego więzi i charakter, były jednak zawsze po zmianie w 1066 Norman Conquest.
W kilku następnych sto lat zobaczył Anglii jako główną część rozszerzanie i kurczenie się w imperium Francja, "Kings of England" przy użyciu Anglii jako źródło żołnierzy, aby powiększyć swoje gospodarstwa w osobistej Francja od wielu lat (Hundred Years' War) ; W rzeczywistości Angielski korony nie zrezygnować z jego ostatniej przyczółkiem na kontynencie do Calais Francja została utracona, w 1558, za panowania Marii Tudor (Wyspy Normandzkie są nadal korony zależności, choć nie są częścią Zjednoczonego Królestwa).
XV-wiecznych miniaturowych zachwycał się nad Angielski Francja zwycięstwo w bitwie pod Agincourt.
W 13 wieku Walia (pozostałe Romano-Celtowie) został pod kontrolą Angielski monarchów poprzez podbój. To była sformalizowana w Statucie Rhuddlan w 1284 i Walii była prawnie załączone do Królestwa Anglii przez prawo w Walii Akty 1535â € "1542. Walia wspólna tożsamość prawną z Anglii jako wspólny podmiot pierwotnie zwany Anglii i później Anglia i Walia.
W katastrofalne rozmiary epidemii, Czarna Śmierć pierwszy osiągnął Anglii w lecie 1348. Czarna Śmierć Szacuje się, że zabił między jedną trzecią a dwie trzecie populacji Europa. Anglia straciła sama jak 70% jego ludności, które przeszły z siedem milionów do dwóch milionów w 1400. The Plague wielokrotnie wrócił do Anglii w całej zmora trapiąca 14 do 17th wieków.
Early Modern okres
Portrait of Queen Elizabeth I dokonane upamiętniających zwycięstwo nad Angielski Hiszpański Armada w 1588.
Podczas reformacji Angielski w 16 wieku, zewnętrzny organ Kościoła Rzymsko-Katolickiego w Anglii został zniesiony i zastąpiony Akty Royal Supremacy i ustanowienia Kościoła Anglii ( "Anglican Church") w ramach zarządzania Najwyższego z Angielski monarchy . Ten wystąpił podczas panowania Henry VIII. W Angielski Reformacji różnił się od swoich europejskich odpowiedników, że w jego korzenie były bardziej polityczne niż teologicznych.
W Angielski Reformacji utorowały drogę do rozprzestrzeniania się anglikanizm w kościele i innych instytucji.
Okres znany jako Angielski Civil War (1642-1651) widząc machinations politycznych i zbrojnych konfliktów między kibicami z Long Parlamentem (Roundheads) i King Charles I (Royalists) w 1645 i 1642 do 1648 do 1649, po konflikcie pomiędzy zwolennikami Część krzyżowa z Parlamentem i King Charles II w 1649 do 1651. Wojna zakończyła się zwycięstwem parlamentarnej w bitwie pod Worcester w dniu 3 września 1651. To doprowadziło do procesu i wykonanie Charles I, wygnaniu jego syna Charles II, zastąpienie w monarchii Angielski z Commonwealth of England (1649â € "1653) i osobowych, przez Oliver Cromwell podczas Protektorat (1653â €" 1659).
W Restauracji pod Charles II przywrócenie pokoju po wojnie secesyjnej.
Cromwell Po śmierci w 1659, krótki powrót do Wspólnoty zasada została podjęta, zanim Parlament zwrócił Charles II do powrotu do Anglii w 1660 i przywrócenia monarchii. Podczas interregnum, Kościół Anglii monopol na chrześcijańskiego kultu w Anglii dobiegła końca i protestanckich Ascendancy skonsolidowane w Irlandia. Konstytucyjnie, wojen ustanowiła precedens, że brytyjskich monarchów nie mógł rządzić bez zgody parlamentu, choć nie byłoby to spiekanych do Glorious Revolution w późniejszym wieku.
Chociaż embattled wieków, Królestwo Anglii i Szkocji Brytania była coraz bardziej wraz rysunek od reformacji protestanckiej w 16 wieku (w 1801 Irlandia łączącą wszystkie z wyjątkiem Irlandia Północna Irlandia pozostawiając w 1922 roku doprowadziło do obecnej nazwy Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej Irlandia).
W Unii
Anglia
Wielka Brytania
Po Unii Europejskiej, Anglia (w tym Walia) zachowuje oddzielnej osobowości prawnej, gdyż utrzymanie oddzielnych szkocki system prawny został zawartych w artykułach Traktatu o Unii Europejskiej. Walia została już dokonana częścią Królestwa Anglii przez Statut Rhuddlan w 1284 i została ona włączona do legalnie w Anglii i Walii Berwick Akt 1746, dokonywania ustawowych przekazywane w Anglii automatycznie zastosowanie do Walii. W Walii i Berwick 1746 również ustawy, o której mowa w szkockim dawniej Burgh z Berwick-upon-Tweed. Na granicy miasta zmienił rąk kilka razy i ostatnio podbił w 1482 w Anglii, ale nie został oficjalnie włączony do Anglii. Contention Berwick o to, czy był w Anglii i Szkocji został zakończony przez Unię Europejską z dwóch w 1707. Berwick pozostaje w Angielski system prawny i tak jest dziś uznawane za część Anglii (choć istniały pewne sugestie w Szkocji Berwick, że powinny być zachęcane do "powrotu do krotnie). Hrabstwo Monmouthshire od dawna niejednoznaczny obszaru z jego prawną tożsamość przechodząc między Anglii i Walii w różnych okresach. W Local Government Act 1972 to było robione część Walii. Wyspa Man i Wyspy Normandzkie są Crown zależności i nie są częścią Anglii.
Anglia była narodził się z rewolucją
Rząd i polityka
Główne artykuły: Rząd i polityka Anglia Anglia
A medià | val rękopis, pokazano Parlament Anglii przed królem c. 1300
Tam nie było rządu Anglii od 1707, kiedy Akty Unii 1707, wprowadzanie w życie z postanowieniami Traktatu o Unii Europejskiej, które zostały uzgodnione w poprzednim roku, dołączył do Królestwa Anglii z Królestwa Szkocji w celu utworzenia zjednoczonej Królestwo Wielkiej Brytanii. Przed tym, Anglii rządził przez monarchy i Parlament Anglii.
W następstwie ustanowienia zdecentralizowanych rządu dla Szkocji i Walii w 1999 r., Anglia została wystawiona jako jedyny kraj w obrębie Wielkiej Brytanii jeszcze we wszystkich sprawach regulowanych przez brytyjski rząd i parlament Wielkiej Brytanii w Londyn. Ta "Pytanie" jest także zaostrzenie przez dużą liczbę szkockich deputowanych w rząd, grupa disparagingly czasami nazywany Scottish mafia, a także o premier, Gordon Brown, którzy stanowi szkockim okręgu, który jest nienaruszony przez wiele polityki On podejmuje decyzje. Choć Szkocji tradycyjnie skorzystały z umiarkowanym malapportionment na swoją korzyść, po większej reprezentacji niż uzasadnione przez jego mieszkańców, liczba deputowanych reprezentujących Scottish okręgach została zmniejszona z 72 do 59 w 2005 r. Wybór generalnego, zwiększając liczbę wyborców na okręgu o wiele bliżej do w Anglii.
The Palace of Westminster, w siedzibie Parlamentu Wielkiej Brytanii.
Istnieją wzywa do zdecentralizowanego Angielski parlament, jak przez byłego ministra Frank Field MP,
W zakresie administracji krajowej, w związku z tym, Anglii, sprawy są zarządzane przez połączenie brytyjskiego rządu, parlamentu Wielkiej Brytanii i Anglii-quangos szczególnych, takich jak Angielski Dziedzictwa.
Podział i samorządowych
Główne artykuły: Podział administracyjny Anglii i hrabstwa Anglii
Górna kondygnacja lokalnej administracji w Anglii składa się z dziewięciu regionów Anglii. Londyn głosował na Londyn Zgromadzenia i planu było prowadzenie dalszych referendów w innych regionach w celu ustalenia, czy ludzie chcieli bezpośrednio wybranych zespołów regionalnych, aby obejrzeć ponad pracy nie wybrany Agencji Rozwoju Regionalnego. Referendum w sprawie planowanej wybierany bezpośrednio North East Zgromadzenie odbyło się w listopadzie 2004. Podczas kampanii, wspólne krytykę propozycji było, że Anglia nie potrzeba "innej warstwy biurokracji". Z drugiej strony, wiele powiedział, że propozycje nie były wystarczająco decentralizacji, a nie wyniosły do decentralizacji, ale na niewiele więcej niż reorganizacji władz lokalnych, z rzeczywistą moc nie jest usunięty z rządu centralnego, a nie rzeczywistą moc uwagę na regiony, które nie zdobyć nawet ograniczone uprawnienia w Walijski Zgromadzenia, znacznie mniej podatków i różne uprawnienia legislacyjne Parlamentu Szkockiego (ale Walijski uprawnienia są obecnie rozszerzony). Powiedzieli, że było po prostu być ponownie przydzielone w regionie, ze niewiele nowych zasobów i nie realne szanse zespołów są w stanie zmienić strukturę pomocy regionalnej. Późno w procesie, odpowiedzialny za transport regionalny został dodany do propozycji. To był prawdopodobnie kluczowy w północno-wschodniej, gdzie na resentymenty Barnett formuły, która zapewnia większą wydatków publicznych per capita przylegających do Szkocji, był znaczący impuls dla North East decentralizacji kampanii. W odrzuceniu wniosku, plany i referendów w innych regionach były wstrzymanych.
Historycznie rzecz biorąc, najwyższym szczeblu władz lokalnych w Anglii był powiatu. Te mają swoje pochodzenie w shires, podział królestwa Wessex, które zostały rozszerzone na resztę Wessex w Anglii rozszerzona do zjednoczenia kraju, w dziewiątym i dziesiątym wieku. Niektóre z tych nowych shires, zwłaszcza w południowo-wschodniej Anglii, zatrzymanych w zakresie i nazwy królestw lub podział królestwa, które nie istniały wcześniej, takich jak Kent i Sussex, ale najczęściej były nowe kreacje, nazwany po ich główne miasta z przyrostkiem "-shire" dodaje, na przykład z Warwickshire Warwick. W dalekiej północy Anglii, system wziął się już uregulowane i County Durham, Northumberland, Cumberland i Westmorland pojawiły się po Norman Conquest. Powiat każdy miał miasto.
Ponieważ linie te historyczne hrabstwa zostały sporządzone przed rewolucją przemysłową i urbanizacją masa Anglii, zmian w podziale ludności i zapotrzebowania na lokalnej administracji wynikających z tych zmian doprowadziły do szeregu reorganizacji władz lokalnych, ponieważ w drugiej części 19 wieku. Roztwór do powstania dużych obszarach miejskich było utworzenie powiatów metropolitalnych dużych miast koncentrujące się na (przykładem jest Greater Manchester). Stworzenie jednolitego władze, gdy zdobyte w okręgach administracyjnych status hrabstwa, z lat 1990 rozpoczął reformy samorządu terytorialnego. Obecnie istnieje pewne nieporozumienie między Uroczyste powiatów (które niekoniecznie stanowią jednostki administracyjnej) i metropolitalnych i innych powiatów metropolitalnych.
Brak powiatów metropolitalnych (lub "shire powiatów") są podzielone na jeden lub więcej okręgów. Na najniższym poziomie, Anglia podzielona jest na parafii, chociaż nie są one znaleźć wszędzie (wielu obszarach miejskich są na przykład unparished). Parafie są zakazane od istniejących w Greater Londyn.
Prawo i wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych
Główne artykułu: Angielski prawo
W common law Angielski system prawny, opracowane przez wiele wieków, jest również podstawą wielu systemów prawnych na całym Angielski-języcznych krajów na świat. Należy w dalszym ciągu stosuje się w Anglii i Walii po Traktatu o Unii Europejskiej, ponieważ chodzi o Traktat wyraźnie zagwarantowane utrzymanie w Szkocji odrębnych systemów prawnych, co oznaczało, że w Anglii system pozostał również odrębne.
Istotą Angielski wspólnego prawa polega na tym, że jest on produkowany przez sędziów zasiadających w sądach, stosowania ich zdrowy rozsądek i znajomość prawnych precedens (stare decisis) do faktów przed nimi. Sąd system kierowany jest przez Sąd Najwyższy Sądownictwa Anglii i Walii, składający się z Sądu Apelacyjnego, Wysokiego Trybunału Sprawiedliwości (sprawy cywilne) i Trybunał Koronny (sprawy karne). Odwoławczego Komitet Izby Lordów (zazwyczaj nazywane po prostu "The House of Lords") jest obecnie najwyższy sąd dla obu sprawach cywilnych i karnych w Anglii i Walii mimo ostatnich zmian konstytucyjnych będzie zobaczyć uprawnień Izby Lordów transferu do nowego Sądu Najwyższego Zjednoczonego Królestwa. Decyzja najwyższego sądu apelacyjnego w Anglii i Walii, Izba Lordów, co jest wiążące dla innego sądu w hierarchii, i będą się jej kierunkach.
Zbrodnia w Anglii i Walii wzrosła w okresie między 1981 i 1995, mimo, że szczyt, ponieważ nie został ogólny spadek o 42% w 1995 r. do przestępstwa z 2006/7.Her Majesty's Służby Więziennej, który sprawozdań do Ministerstwa Sprawiedliwości, zarządza większość z więzień w Anglii i Walii.
Geografia
Do 1998 r., Humber Bridge był najdłuższy most zawieszenia w świat.
Główne artykule: Geografia Anglii
Anglia składa się z centralnej i południowej dwie trzecie wyspy Wielkiej Brytanii, oraz brzegu wyspy, z których największym jest Wight. Jest to graniczy na północy Szkocji i na zachodzie Walii. To jest bliżej niż Europa kontynentalna jakiejkolwiek innej części Wielkiej Brytanii, Francja dzieli się tylko z 24-statut mile (52 km lub 21 mil morskich)
Wiele z Anglii składa się z toczenia wzgórz, ale jest ogólnie bardziej górskich na północy z łańcucha niskich gór, Góry Pennińskie, podział na wschód i zachód. Inne górzystych rejonach w północnej i Midlands są Lake District, North York Moors oraz Peak District. W orientacyjna linia podziału między rodzajami terenu jest często wskazane przez linii Exe-Tees. Na południe od tej linii, nie są większe obszary ziemi schlebia, w tym East Anglia i mokradłach, choć górzystych obszarach obejmują Cotswolds, Chilterns, Północnej i Południowej Downs, Dartmoor i Exmoor.
Największym naturalnym porcie w Poole w Anglii jest na południowo-wschodnim wybrzeżu. Niektórzy traktują go jako drugi największy port w świat, po Sydney, Australia, chociaż ten fakt nie ma (patrz: wykaz portów dla innych dużych naturalny port).
Klimat
Główne artykułu: Klimat w Wielkiej Brytanii
Anglia ma klimat umiarkowany, obfite opady przez cały rok, chociaż są dość sezonów w zmiennej temperaturze. Jednakże, temperatura rzadko spada poniżej â ˆ'5 Â ° C (23 Â ° F) lub wzrośnie powyżej 30 Â ° C (86 Â ° F). Powszechna jest wiatr z kierunku południowo-zachodnim, co łagodne i wilgotne warunki pogodowe do Anglii regularnie od Oceanu Atlantyckiego. Jest driest na wschód i na południe najcieplejszym, który jest najbardziej zbliżony do europejskiego. Opadów śniegu może wystąpić w zimie i wczesną wiosną, choć nie jest to, że od wysokiego wspólnego podłoża.
Najwyższa temperatura odnotowana w Anglii jest 38,5 Â ° C (101,3 Â ° F) na 10 sierpnia 2003 w Brogdale, w pobliżu Faversham, Kent.
Ważniejsze rzeki
W Severn oglądany z Shrewsbury Zamek w Shropshire
Główne artykułu: Wykaz rzek w Anglii
Severn (najdłuższej rzeki i dorzecza największej w Wielkiej Brytanii)
Tees
Thames
Trent
Humber
Tyne
Nosić
Ribble
Ouse
Mersey
Dee
Aire
Avon
Medway
Największe aglomeracje miejskie
Londyn jest największy obszar miejski w Anglii, Wielkiej Brytanii i Unii Europejskiej.
Główne artykułu: Angielski Lista miast według liczby ludności
Londyn jest największym obszarze miejskim w Anglii i jednym z największych miast i busiest w świat. Inne miasta, głównie w środkowej i północnej Anglii, są w znacznej wielkości i wpływów. Lista największych miast Anglii lub obszarach miejskich jest otwarta na debatę, ponieważ, chociaż w normalnym znaczeniu miasta jest stale zabudowanych obszar miejski ", może to być trudne do zdefiniowania, ponieważ obszarami administracyjnymi, szczególnie w Anglii często nie odpowiadają w granicach rozwoju obszarów miejskich, a wielu miastach mają, w ciągu wieków, rozrosło się do postaci złożonych aglomeracji miejskich. Różne definicje miasta mogą być wykorzystane. Do oficjalnych definicji w Wielkiej Brytanii (a więc Angielski) miasta, zobaczyć status miasta w Wielkiej Brytanii.
Zgodnie z ONS aglomeracji ludności do ciągłego obszarów zabudowanych, są w 15 największych aglomeracji miejskich (z liczby ludności w 2001 r. spis ludności):
Ranking
Obszar miejski
Liczba mieszkańców
(2001 Census)
Miejsca
Najważniejsze miejscowości
1
Większa Londyn Urban Powierzchnia
8.278.251
67
Croydon, Barnet, Ealing, Bromley
2
Powierzchnia Urban West Midlands
2.284.093
22
Birmingham, Wolverhampton, Dudley, Walsall
3
Greater Manchester Urban Powierzchnia
2.240.230
57
Manchester, Salford, Bolton, Stockport, Oldham
4
West Yorkshire Urban Area
1.499.465
26
Leeds, Bradford, Huddersfield, Wakefield
5
Tyneside
879.996
25
Newcastle upon Tyne, North Shields, South Shields, Gateshead, Jarrow
6
Liverpool Urban Powierzchnia
816.216
8
Liverpool, St Helens, Bootle, Mikolów
7
Nottingham Urban Powierzchnia
666.358
15
Nottingham, Bogatynia, Carlton, Long Eaton
8
Sheffield Urban Powierzchnia
640.720
7
Sheffield, Rotherham, Chapeltown, Mosborough / Highlane
9
Bristol Urban Powierzchnia
551.066
7
Bristol, Kingswood, Mangotsfield, Stoke Gifford
10
Brighton / Worthing / Nysa
461.181
10
Brighton, Worthing, Hove, Littlehampton, Shoreham, Lancing
11
Portsmouth Urban Powierzchnia
442.252
7
Portsmouth, Gosport, Waterlooville, Fareham
12
Leicester Urban Powierzchnia
441.213
12
Leicester, Wigston, Oadby, Birstall
13
Bournemouth Urban Powierzchnia
383.713
5
Bournemouth, Poole, Christchurch, New Milton
14
Czytanie / Wokingham Urban Powierzchnia
369.804
5
Czytanie, Bracknell, Wokingham, Crowthorne
15
Teesside
365.323
7
Middlesbrough, Stockton-on-Tees, Redcar, Billingham
Ekonomia
Miasto Londyn jest jednym z najważniejszych przedsiębiorstw i centrum handlowego, obok rankingu Nowym Jorku i Tokio jako wiodącego centrum globalnego finansowania.
Główne artykule: Gospodarka Anglii
Anglia gospodarki jest drugim co do wielkości w Europa i piąty największy w świat. Wynika z tego anglosaskiego modelu gospodarczego. Anglia gospodarki jest największym z czterech gospodarek Wielkiej Brytanii, z 100 do 500, Europa z siedzibą w największych korporacji Londyn. Jako część Zjednoczonego Królestwa, Anglia jest głównym ośrodkiem świat ekonomii. Jednym z najbardziej świat wysoko uprzemysłowionych krajach, w Anglii jest liderem w przemyśle chemicznym i farmaceutycznym w kluczowych sektorach i branżach technicznych, szczególnie lotniczym, przemysłu zbrojeniowego i produkcji oprogramowania po stronie przemysłu.
The Broad złożonych w Birmingham centrum miasta przyciąga turystów 36,5 milionów w DÃ © roku, ale po otwarciu w 2003 roku.
Londyn głównie wywozu i przywozu towarów produkowanych materiałów, takich jak ropa naftowa, herbata, wełna, cukier surowy, drewna, masła, metali i mięsa.
Bank centralny w Wielkiej Brytanii, która ustala stopy procentowe i realizuje politykę monetarną, jest Bank of England w Londyn. Londyn jest także domem dla Londyn Giełda Papierów Wartościowych, głównego giełdowego w Wielkiej Brytanii i największym w Europa. Londyn jest jednym z liderów w międzynarodowych finansów i największe centrum finansowe w Europa.
Tradycyjne ciężkich i wytwórczym spadły gwałtownie w Anglii w ostatnich dziesięcioleciach, jak miało to miejsce w Wielkiej Brytanii jako całości. Jednocześnie, sektora usług rośnie znaczenie. Na przykład, turystyka jest szóstym co do wielkości przemysłu w Wielkiej Brytanii 76 mld funtów wkład do gospodarki. Obecnie zatrudnia 1800000 pełnego etatu peopleâ € "6,1% ludności czynnej zawodowo (2002 cyfr). Największym ośrodkiem turystyki jest Londyn, który przyciąga miliony turystów każdego roku międzynarodowych.
Jako część Zjednoczonego Królestwa, Anglia urzędową walutą jest funt szterling (znany również jako brytyjski funt lub GBP).
Demografia
Ta sekcja może bladzi z tematem artykułu na temat kolejnego artykułu, Wielka Brytania.
Proszę mi pomóc poprawić tej sekcji lub dyskutować na ten temat rozmawiać. (pomoc)
Demografia Anglii
Główne artykuły: Demografia Liczba mieszkańców Anglii i Anglii
Z 50431700 mieszkańców (84% w Wielkiej Brytanii całkowita), Anglia jest najbardziej zaludnionych i najbardziej zróżnicowanym etnicznie narodu w Zjednoczonym Królestwie. Jeśli to było suwerennym państwem, Anglia miałaby czwartym co do wielkości populacji w Unii Europejskiej i będzie 25 największych w kraju populacji w świat.
Anglia populacji wciąż rośnie: z wyjątkiem 1976 r., nie było więcej urodzeń niż zgonów każdego roku od 1901. Jest to jeden z najgęściej zaludnionych krajów w Europa, druga tylko do Holandia.
W świetle ogólnie przyjętych
W dobrobyt gospodarczy Anglii jest również to miejsce dla imigrantów zarobkowych z Szkocja, Walia, Północna Irlandia oraz Republika Irlandia. Było to szczególnie prawdziwe w czasie rewolucji przemysłowej.
Od czasu upadku Imperium Brytyjskiego, denizens wielu byłych kolonii mają migracji do Wielkiej Brytanii wraz z Indii oraz British Karaiby. BBC opublikowany raport spisu ludności w roku 2001, przez Institute for Public Policy Research stwierdził, że większość imigrantów Londyn i osiedlił się w południowo-wschodniej Anglii. Do największych grup mieszkańców urodzonych w innych krajach były z Republiki Irlandia, Indie, Pakistan, Niemcy i Karaiby. Chociaż Niemcy były wysokie pozycje na liście, było to głównie wynikiem dzieci urodzone do brytyjskiego personelu sił zbrojnych stacjonujących w tym kraju.
Około połowa populacji wzrost między 1991 a 2001 r. był spowodowany zagranicznych ur imigracji. W 2004 r. liczba osób, którzy stał brytyjskich obywateli wzrosła do rekordu 140795â € "wzrost o 12% w porównaniu z rokiem poprzednim. Liczba ta wzrosła znacząco od 2000 roku. Zdecydowana większość nowych obywateli pochodzą z Afryka (32%) i Azja (40%), największy trzech grup są osoby z Indie, Pakistan, Somalia.
W 2006 roku, szacuje 591.000 imigrantów
Unia Europejska pozwala na swobodny przepływ między państwami członkowskimi.
Kultura
Główne artykuły: Kultura w Anglii, Angielski ludzi, renesansu i Angielski
Anglia ma bardzo szerokie i wpływowe elementy kultury, która obejmuje zarówno starych jak i nowych. Współczesna kultura Anglii jest niekiedy trudne do zidentyfikowania i wyraźnie odrębne od kultury szerszego Wielka Brytania, a więc powiązane są z kompozytów narodów. Jednak Angielski tradycyjnej kultury i historycznego pozostaje odrębne aczkolwiek ze znacznymi regionalnych różnic.
Angielski Dziedzictwa jest organem rządowym z szerokiej kompetencji związanych z zarządzaniem historycznych miejsc, artefaktów i środowisk Anglii. Londyn, British Museum, British Library i National Gallery zawiera jedne z najlepszych zbiorów w świat.
W Angielski odegrały znaczącą rolę w rozwoju sztuki i nauki. Wiele z najważniejszych postacie w historii współczesnej zachodniej myśli filozoficznej i naukowej albo zostały urodzone, bądź w jednym czasie lub inne miejsce zamieszkania w Anglii. Major Angielski myślicieli o znaczeniu międzynarodowym obejmować naukowców takich jak Sir Isaac Newton, Francis Bacon, Michael Faraday, Charles Darwin i Nowa Zelandia-ur Ernest Rutherford, filozofów, takich jak John Locke, John Stuart Mill, Herbert Spencer, Bertrand Russell, Thomas Hobbes, i ekonomistów, takich jak David Ricardo i John Maynard Keynes. Karl Marx napisał większość swoich dzieł ważne, łącznie z Das Kapital, natomiast na wygnaniu w Manchesterze, a drużyna, która opracowała pierwszą bombę atomową rozpoczął swoją pracę w Anglii, pod kodową wojenne Tube Alloys.
Architektura
The Dome z St Paul's Cathedral, zaprojektowany przez Sir Christopher Wren.
Zobacz także: Lista zabytków w Anglii i pałace w Anglii
Anglia odegrała znaczącą część w rozwoju architektury Zachodu. Jest domem dla niektórych z najbardziej widocznych medià | val zamki i twierdze w świat, w tym Warwick Castle, Tower of Londyn i Windsor Castle (największy zamek zamieszkały w świat i najstarszych w ciągłej okupacji). Jest znany z licznych wielkich domów kraju, a dla jego wielu medià | val, a później kościoły i katedry.
English architects have contributed to many styles over the centuries, including Tudor architecture, English Baroque, the Georgian style and Victorian movements such as Gothic Revival. Among the best-known contemporary English architects are Norman Foster and Richard Rogers.
Cuisine
Main article: English cuisine
Although highly regarded in the Middle Ages, English cuisine later became a source of fun among Britain's French and European neighbours, being viewed until the late 20th century as crude and unsophisticated by comparison with continental tastes. However, with the influx of non-European immigrants (particularly those of south and east Asian origins) from the 1950s onwards, the English diet was transformed. Indian and Chinese cuisine in particular were absorbed into British culinary life, with restaurants and takeaways appearing in almost every town in Britain, and 'going for an Indian' becoming a regular part of British social life. A distinct hybrid food style composed of dishes of Asian origin, but adapted to British tastes, emerged and was subsequently exported to other parts of the world. Many of the well-known Indian dishes in the western world, such as Tikka Masala and Balti, are in fact dishes of this sort.
Dishes forming part of the old tradition of English food include:
Apple pie
Bangers and mash
Bedfordshire clanger
Bubble and Squeak
Cornish pasty
Cottage pie
Devonshire Cream Tea
Faggot and peas
Fish and chips
Full English breakfast
Gravy
Jellied eels
Lancashire hotpot
Lincolnshire sausage
Mince pies
Pie and mash
Ploughman's lunch
Pork pie
Scouse
Shepherd's pie
Spotted Dick
Steak and kidney pie
Sunday roast
Toad in the hole
Yorkshire pudding
Engineering and innovation
See also:
Isaac Newton, promulgator of universal gravitation, Newtonian mechanics and infinitesimal calculus.
Charles Babbage, 19th century inventor of the first computer.
As birthplace of the Industrial Revolution, England was home to many significant inventors during the late 18th and early 19th century. Famous English engineers include Isambard Kingdom Brunel, best known for the creation of the Great Western Railway, a series of famous steamships, and numerous important bridges, hence revolutionising public transport and modern-day engineering.
Other notable English figures in the fields of engineering and innovation include:
Richard Arkwright, inventor of the first industrial spinning machine.
Charles Babbage, 19th century inventor of the first computer; and Alan Turing and Tommy Flowers, inventors of the modern computer and many of its associated concepts and initial technologies.
Tim Berners-Lee, inventor of the World Wide Web and much of the technology on which it is based (http, html).
James Blundell, performer of the first blood transfusion.
Hubert Cecil Booth, inventor of the vacuum cleaner; and James Dyson, inventor of the Dual Cyclone bagless vacuum cleaner.
Edwin Beard Budding, inventor of the lawnmower.
George Cayley, inventor of the seat belt.
Christopher Cockerell, inventor of the hovercraft.
John Dalton, pioneer in atomic theory.
Michael Faraday, inventor of the electric motor.
Thomas Fowler, inventor of the thermosiphon.
Robert Hooke, promulgator of Hooke's law of elasticity.
E. Purnell Hooley, inventor of tarmac.
Thomas Newcomen and Thomas Savery, inventors of the first steam engines.
Isaac Newton, promulgator of universal gravitation, Newtonian mechanics and infinitesimal calculus.
Stephen Perry, inventor of the rubber band.
Percy Shaw, inventor of the "cat's eye" road safety device.
George Stephenson and son Robert Stephenson, railway pioneers.
Joseph Swan, joint inventor and developer (with American Thomas Edison) of the light bulb.
Richard Trevithick, builder of the earliest steam locomotives.
Jethro Tull, inventor of the seed drill.
Frank Whittle, inventor of the jet engine.
Joseph Whitworth, inventor of many of the modern techniques and technologies used in precision engineering.
Folklore
Main article: English folklore
English folklore is rich and diverse. Many of the land's oldest legends share themes and sources with the Celtic folklore of Wales, Scotland and Ireland, a typical example being the legend of Herne the Hunter, which shares many similarities with the traditional Welsh legend of Gwyn ap Nudd.
Successive waves of pre-Norman invaders and settlers, from the Romans onwards, via Saxons, Jutes, Angles, Norse to the Norman Conquest have all influenced the myth and legend of England. Some tales, such as that of The Lambton Wyrm show a distinct Norse influence, while others, particularly some of the events and characters associated with the Arthurian legends show a distinct Romano-Gaulic slant.
Among the most famous English folk-tales are the legends of King Arthur, although it would be wrong to regard these stories as purely English in origin as they also concern Wales and, to a lesser extent, Ireland and Scotland. They should therefore be considered as part of the folklore of the British Isles as a whole.
Post-Norman stories include the tales of Robin Hood, which exists in many forms, and stories of other folk heroes such as Hereward the Wake and Fulk FitzWarin who, although being based on historical characters, have grown to become legends in their own right.
Literature
William Shakespeare, the English poet and playwright widely regarded as the greatest writer in the English language and one of the greatest in Western literature.
Main article: English literature
The English language has a rich and prominent literary heritage. England has produced a wealth of significant literary figures including playwrights William Shakespeare, Christopher Marlowe, Ben Jonson, John Webster, as well as writers Daniel Defoe, Henry Fielding, Jane Austen, William Makepeace Thackeray, Charlotte Brontë, Emily Brontë, J. R. R. Tolkien, Charles Dickens, Mary Shelley, H. G. Wells, George Eliot, Rudyard Kipling, D. H. Lawrence, E. M. Forster, Virginia Woolf, George Orwell and Harold Pinter. Others, such as J. K. Rowling, Enid Blyton and Agatha Christie have been among the best-selling novelists of the last century.
Among the poets, Geoffrey Chaucer, Edmund Spenser, Sir Philip Sydney, Thomas Kyd, John Donne, Andrew Marvell, Alexander Pope, William Wordsworth, Lord Byron, John Keats, John Milton, Samuel Taylor Coleridge, T. S. Eliot (American-born, but a British subject from 1927) and many others remain read and studied around the world. Among men of letters, Samuel Johnson, William Hazlitt and George Orwell are some of the most famous. England continues to produce writers working in all branches of literature, and in a wide range of styles; contemporary English literary writers attracting international attention include Martin Amis, Julian Barnes and Zadie Smith.
Music
The composer Sir Edward Elgar is primarily remembered for his orchestral music, some of which develops patriotic themes.
Main article: Music of England
Composers from England have not achieved recognition as broad as that earned by their literary counterparts, and, particularly during the 19th century, were overshadowed in international reputation by other European composers; however, many works of earlier composers such as Thomas Tallis, William Byrd, and Henry Purcell are still frequently performed throughout the world today. A revival of England's musical status began during the 20th century with the prominence of composers such as Edward Elgar, Gustav Holst, William Walton, Eric Coates, Ralph Vaughan Williams, Frederick Delius and Benjamin Britten.
In popular music, however, English bands and solo artists have been cited as the most influential and best-selling musicians of all time. Acts such as The Beatles, Led Zeppelin, Pink Floyd, Elton John, Queen, and The Rolling Stones are among the highest selling in the world. England is also credited with being the birthplace of many musical genres and movements such as hard rock, British invasion, heavy metal, britpop, glam rock, drum and bass, progressive rock, punk rock, gothic rock, shoegazing, acid house, UK garage, trip hop and dubstep.
Science and philosophy
Prominent English figures from the field of science and mathematics include Sir Isaac Newton, Michael Faraday, Robert Hooke, Robert Boyle, Joseph Priestley, J. J. Thomson, Charles Babbage, Charles Darwin, Stephen Hawking, Christopher Wren, Alan Turing, Francis Crick, Joseph Lister, Tim Berners-Lee, Andrew Wiles and Richard Dawkins. Some experts claim that the earliest concept of a Metric system was invented by John Wilkins, first secretary of the Royal Society in 1668.
England played a major role in the development of Western philosophy, particularly during the Enlightenment. Jeremy Bentham, leader of the Philosophical Radicals influenced the development of English Law and of socialism. although the Levellers and other radical movements of the Civil War were significant. Major English philosophers include William of Ockham, Francis Bacon, Thomas Hobbes, John Locke, Thomas Paine, John Stuart Mill, Herbert Spencer, Bertrand Russell and Bernard Williams.
Sport
Main article: Sport in England
Several modern sports were codified in England during the 19th century, among them cricket, rugby union and rugby league, football, tennis and badminton. Of these, association football, cricket and rugby remain the country's most popular spectator sports.
England contains more UEFA 5 star and 4 star rated stadia than any other country, and is home to some of the sport's top clubs. Among these, Aston Villa, Liverpool FC, Manchester United and Nottingham Forest have won the European Cup. The England national football team are considered one of the game's superpowers (currently ranked 15th by FIFA
The England national rugby union team won the 2003 Rugby World Cup (and finishing as runners-up in 2007). Rugby union clubs such as Leicester Tigers, London Wasps and the Northampton Saints have had success in the Europe-wide Heineken Cup.
At rugby league, the England national rugby league team are ranked third in the world and first in Europe. They have taken part in three World Cup's finishing second in 1975 and 1995, hosting the competition in the latter. In 2008 the team will once again contest the World Cup in Australia. From 2008 England will become a full test nation in lieu of the Great Britain national rugby league team, when that team is retired. At a domestic level, England is host to large clubs like Wigan Warriors, St Helens and Leeds Rhinos, all of whom have won the World Club Challenge and have produced some of the world's greats. It is in Huddersfield in 1895 that the game was born.
The England cricket team is a composite England and Wales Cricket Team. It has seen mixed fortunes in recent years but won The Ashes in 2005, and is currently ranked the fourth best Test nation in the world. The 2009 ICC World T20 will be hosted in England and Wales, and the 2018 Cricket World Cup may also be hosted in England.
Sport England is the governing body responsible for distributing funds and providing strategic guidance for sporting activity in England.
The 2012 Summer Olympics are to be hosted by London, England. It will run from 26 July to 12 August 2012. London will become the first city to have hosted the modern Olympic Games three times, having previously done so in 1908 and 1948.
Language
English
Places in the world where English is spoken. Countries where it is the majority language are dark blue; countries where it is an official but not majority language are light blue.
Beowulf is one of the oldest surviving epic poems in what is identifiable as a form of the English language.
Main articles: English language and History of the English language
As its name suggests, the English language, today spoken by hundreds of millions of people around the world, originated as the language of England, where it remains the principal tongue today (although not officially designated as such). An Indo-European language in the Anglo-Frisian branch of the Germanic family, it is closely related to Scots and the Frisian languages. As the Anglo-Saxon kingdoms merged into England, "Old English" emerged; some of its literature and poetry has survived.
Used by aristocracy and commoners alike before the Norman Conquest (1066), English was displaced in cultured contexts under the new regime by the Norman French language of the new Anglo-Norman aristocracy. Its use was confined primarily to the lower social classes while official business was conducted in a mixture of Latin and French. Over the following centuries, however, English gradually came back into fashion among all classes and for all official business except certain traditional ceremonies, some of which survive to this day. Although, Middle English, as it had by now become, showed many signs of French influence, both in vocabulary and spelling. During the Renaissance, many words were coined from Latin and Greek origins; and more recent years, Modern English has extended this custom, willing to incorporate foreign-influenced words.
It is most commonly accepted that—thanks in large part to the British Empire, and now the United States—the English language is now the world's unofficial lingua franca. English language learning and teaching is an important economic sector, including language schools, tourism spending, and publishing houses.
Other languages
UK legislation does not recognise any language as being official, but English is the only language used in England for general official business. The other national languages of the UK (Welsh, Irish, Scots and Scottish Gaelic) are confined to their respective nations, except Welsh to some degree.
The only non-Anglic native spoken language in England is the Cornish language, a Celtic language spoken in Cornwall, which became extinct in the 19th century but has been revived and is spoken in various degrees of fluency, currently by about 2,000 people. This has no official status (unlike Welsh) and is not required for official use, but is nonetheless supported by national and local government under the European Charter for Regional or Minority Languages. Cornwall County Council has produced a draft strategy to develop these plans. There is, however, no programme as yet for public bodies to actively promote the language. Scots is spoken by some adjacent to the Anglo-Scottish Border, and Welsh is still spoken by some natives around Oswestry, Shropshire, on the Welsh border.
Most deaf people within England speak British sign language (BSL), a sign language native to Britain. The British Deaf Association estimates that 250,000 people throughout the UK speak BSL as their first or preferred language, but does not give statistics specific to England. BSL is not an official language of the UK and most British government departments and hospitals have limited facilities for deaf people. The BBC broadcasts several of its programmes with BSL interpreters.
Different languages from around the world, especially from the former British Empire and the Commonwealth of Nations, have been brought to England by immigrants. Many of these are widely spoken within ethnic minority communities, with Bengali, Hindi, Sinhala, Tamil, Punjabi, Urdu, Gujarati, Polish, Greek, Turkish and Cantonese being the most common languages that people living in Britain consider their first language. These are often used by official bodies to communicate with the relevant sections of the community, particularly in large cities, but this occurs on an "as needed" basis rather than as the result of specific legislative ordinances.
Other languages have also traditionally been spoken by minority populations in England, including Romany.
Despite the relatively small size of the nation, there are many distinct English regional accents. Those with particularly strong accents may not be easily understood elsewhere in the country. Use of foreign non-standard varieties of English (such as Caribbean English) is also increasingly widespread, mainly because of the effects of immigration.
Religion
Main article: Religion in England
Due to immigration in the past decades, there is an enormous diversity of religious belief in England, as well as a growing percentage that have no religious affiliation. Levels of attendance in various denominations have begun to decline.
Christianity
Stained glass from Rochester Cathedral in Kent, England, incorporating the Flag of England.
See also: Churches Together in England
Christianity reached England through missionaries from Scotland and from Continental Europe; the era of St. Augustine (the first Archbishop of Canterbury) and the Celtic Christian missionaries in the north (notably St. Aidan and St. Cuthbert). The Synod of Whitby in 664 ultimately led to the English Church being fully part of Roman Catholicism. Early English Christian documents surviving from this time include the 7th century illuminated Lindisfarne Gospels and the historical accounts written by the Venerable Bede. England has many early cathedrals, most notably York Minster (1080), Durham Cathedral (1093) and Salisbury Cathedral (1220), In 1536, the Church was split from Rome over the issue of the divorce of King Henry VIII from Catherine of Aragon. The split led to the emergence of a separate ecclesiastical authority, and later the influence of the Reformation, resulting in the Church of England and Anglicanism. Unlike the other three constituent countries of the UK, the Church of England is an established church (although the Church of Scotland is a 'national church' recognised in law).
Canterbury Cathedral is the mother church of the Church of England, a significant worldwide Christian denomination.
The 16th century break with Rome under the reign of King Henry VIII and the Dissolution of the Monasteries had major consequences for the Church (as well as for politics). The Church of England remains the largest Christian church in England; it is part of the Anglican Communion. Many of the Church of England's cathedrals and parish churches are historic buildings of significant architectural importance.
Other major Christian Protestant denominations in England include the Methodist Church, the Baptist Church and the United Reformed Church. Smaller denominations, but not insignificant, include the Religious Society of Friends (the "Quakers") and the Salvation Army—both founded in England. There are also Afro-Caribbean Churches, especially in the London area.
The Roman Catholic Church re-established a hierarchy in England in the 19th century. Attendances were considerably boosted by immigration, especially from Ireland and more recently Poland.
The Church of England remains the official state church of England.
Other religions
Throughout the second half of the 20th century, immigration from many colonial countries, often from South Asia and the Middle East have resulted in a considerable growth in Islam, Sikhism and Hinduism in England. Cities and towns with large Muslim communities include Birmingham, Blackburn, Coventry, Bolton, Bradford, Leicester, London, Luton, Manchester, Oldham and Sheffield. Cities and towns with large Sikh communities include London, Slough, Staines, Hounslow, Southall, Reading, Ilford, Barking, Dagenham, Leicester, Leeds, Birmingham, Wolverhampton and others.
The Jewish community in England is mainly in the Greater London area, particularly the north west suburbs such as Golders Green;
Education
Eton College (1746–54) by Canaletto.
Main article: Education in England
See also: List of universities in England
There is a long history of the promotion of education in England in schools, colleges and universities. England is home to the oldest existing schools in the English speaking world: The King's School, Canterbury and The King's School, Rochester, believed to be founded in the 6th and 7th century respectively. At least eight existing schools in England were founded in the first millennium. Sherborne School was granted a royal charter in 1550, but may have been the site of a school since the 8th century. Most of these ancient institutions are now fee-paying schools, however some state schools are also very old, most notably Beverley Grammar School founded in 700. The oldest surviving girls' school in England is Red Maids' School founded in 1634. The most famous schools in England are now fee-paying institutions, including Winchester College (founded 1382), Eton College (1440), St Paul's School (1509), Rugby School (1567) and Harrow School (1572).
The chapel of King's College, Cambridge University.
England is also home to the two oldest universities in the English speaking world: Oxford University (12th century) and Cambridge University (early 13th century). There are now more than 90 universities in England. Several of these are world famous in their own right.
Primary and secondary education in England is administered by the Department for Children, Schools and Families. Schools are of two main types: state schools funded through taxation and free to all, and private schools (also known as "public" or "independent" schools) funded through fees. Standards are monitored by regular inspections of state-funded schools by the Office for Standards in Education, and of private schools by the Independent Schools Inspectorate.
University education is the responsibility of the Department for Innovation, Universities and Skills. Students attending English Universities now have to pay tuition fees towards the cost of their education, as do English students who choose to attend a Scottish university (though Scottish students attending Scottish universities get their fees paid for them by the Scottish Government.)
Healthcare
Norfolk and Norwich University Hospital, a National Health Service hospital in England.
Main article: Healthcare in England
The National Health Service (NHS) is the publicly-funded healthcare system in England responsible for provided the majority of healthcare in the country. The NHS provides most services at no cost to the patient though there are charges associated with eye tests, dental care, prescriptions, and many aspects of personal care.
The NHS began on 5 July 1948, putting into effect the provisions of the National Health Service Act 1946. Private health care has continued parallel to the NHS, paid for largely by private insurance, but it is used by less than 8% of the population, and generally as a top-up to NHS services. Recently the private sector has been increasingly used to increase NHS capacity despite a large proportion of the public opposing such involvement.
The NHS is largely funded from general taxation (including a proportion from National Insurance payments).) is spent on the NHS.
Transport
In terms of numbers of international passengers, Heathrow Airport is the world's busiest airport.
A Eurostar high speed train.
Main article: Transport in England
The government department overseeing transport is the Department for Transport.
The growth in private car ownership in the latter half of the 20th century led to major road-building programmes. Important trunk roads built include the A1 Great North Road from London to Newcastle and Edinburgh, and the A580 "East Lancs." road between Liverpool and Manchester. The M6 motorway is the country's longest motorway running from Rugby through North West England to the Scottish border. Other major roads include the M1 motorway from London to Leeds up the east of the country, the M25 motorway which encircles London, the M60 motorway which encircles Manchester, the M4 motorway from London to South Wales, the M62 motorway from Liverpool to Manchester and Yorkshire, and the M5 motorway from Birmingham to Bristol and the South West.
Most of the British National Rail network of 16,116 route km (10,072 route miles) lies in England. Urban rail networks are also well developed in London and several other cities, including the Manchester Metrolink and the London Underground. The London Underground is the oldest and most extensive underground railway in the world, and as of 2007 consists of 407 km (253 mi) of line and serves 275 stations.
There are around 7,100 km (4,400 mi) of navigable waterways in England, of which roughly half is owned by British Waterways. An estimated 165 million journeys are made by people on Britain's waterways annually. The Thames is the major waterway in England, with imports and exports focused at Tilbury, one of the three major ports in the UK. Ports in the UK handled over 560 million tonnes of domestic and international freight in 2005.
London Heathrow Airport is England's largest airport, the largest airport by traffic volume in Europe and one of the world's busiest airports. London Gatwick Airport is England's second largest airport, followed by Manchester Airport. Other major airports include London Stansted Airport in Essex, about 50 kilometres (30 mi) north of London, Luton Airport and Birmingham International Airport.
People
Main article: English people
The ancestry of the English, considered as an ethnic group, is mixed; it can be traced to the mostly Celtic Romano-Britons, among others. The 19th and 20th centuries, furthermore, brought much new immigration to England.
Ethnicity aside, the simplest view is that an English person is someone who was born or lives in England, holds British nationality and regards themselves as English, regardless of his or her racial origin. It has, however, been a notoriously complicated, emotive and controversial identity to delimit. Centuries of English dominance within the United Kingdom has created a situation where to be English is, as a linguist would put it, an "unmarked" state. The English frequently include themselves and their neighbours in the wider term of "British" or even use English when they should use British. In contrast Scots and Welsh tend to be more forward about referring to themselves by one of those more specific terms.
Modern celebration of English identity is often found around its sports, one field in which the British Home Nations often compete individually. The English Association football team, rugby union team and cricket team often cause increases in the popularity of celebrating Englishness.
Nomenclature
The country is named after the Angles, one of several Germanic tribes who settled the country in the fifth and sixth centuries. There are two distinct linguistic patterns for the name of the country.
Most Celtic languages use names referring to the Saxons, another family of Germanic tribes that arrived at about the same time as the Angles.
"Bro-Saoz" (Breton)
"Pow Sows" (Cornish)
"Sasana" (Irish)
"Sostyn" (Manx)
"Sasainn" (Scottish Gaelic)
"Lloegr" (Welsh), an ancient geographic term and not Saxon-related; but the inhabitants are referred to as "Saeson".
Most other European languages use names similar to "England":
"England" (Danish, German, Icelandic, Norwegian, Swedish, Luxembourgish)
"Engeland" (Dutch)
"Englanti" (Finnish)
"Inglismaa" (Estonian)
"Angleterre" (French)
"Anglaterra" (Catalan)
"Inglaterra" (Spanish, Portuguese, Galician)
"Inghilterra" (Italian)
"Ingalaterra" (Basque)
"Ingilterra" (Maltese, Egyptian)
"Anglia" (Latin, Polish, Romanian, Albanian, Hungarian)
"Anglie" (Czech)
"Anglicko" (Slovak)
"Ð Ð½Ð³Ð»Ð¸Ñ " (Angliya) (Russian, Bulgarian)
"Anglija" (Slovene, Lithuanian, Latvian, Ukrainian)
"Engleska" (Croatian, Serbian, Bosnian)
"Αγγλία" ("AnglÃa") (Greek)
Names in African languages:
"እንጠሊዠኛ" (ənglizña) (Amharic)
"Ingriis" (Somali)
"Tinglizt" (Berber)
"Uingereza" (Ou-I-ng'e-re-za) (Swahili)
Names in Asian languages:
"Ä°ngiltere" (Turkish)
"ინგლისი" ("inglisi") (Georgian)
"× × ×’×œ×™×”" (Anglia) (Hebrew)
"إنجلترا" (Ingiltra) or "إنكلترا" (Inkiltra) (Arabic)
"انگلستان" (Inglistan) (Hindi, Urdu, Persian)
"eng-ge-re-ji" (Punjabi)
"Engalaantha" (Sri Lankans (Sinhalese))
"ইংলৠযানৠড" (Ingland) (Bengali)
"இங௠கிலாந௠த௠" (In-gi-laan-dhu) (Tamil)
"à¸à¸±à¸‡à¸ ฤษ" (Ang-grit) (Thai)
"Anh Quôc" (Vietnamese)
"Inggris" (Indonesian)
"英倫" (Ying-lun) (Cantonese)
"è‹±æ ¼è˜"/"è‹±æ ¼å…°" (YÄ«nggélán) (Chinese)
"잉글랜드" (Ing-geul-laen-deu) (Korean)
"イングランド" (Ingurando) (Japanese)
Alternative names include:
The slang "Blighty", from the Hindustani bila yati meaning "foreign".
The ancient name "Albion", supposedly referring to the white (Latin: alba) cliffs of Dover. Although it refers to the whole island of Great Britain, it is occasionally, and incorrectly, used for England. Following the Roman conquest of Britain, the term contracted to mean only the area north of Roman control and is today a relative of Alba, the Celtic languages name for Scotland.
More poetically, England has been called "this sceptred isle… this other Eden" and "this green and pleasant land", quotations from the poetry of William Shakespeare (in Richard II) and William Blake (And did those feet in ancient time) respectively.
Slang terms sometimes used for the people of England include "Sassenachs" or "Sasanachs" (from the Scots Gaelic and Irish Gaelic respectively, both originally meaning "Saxon", and originally a Scottish Highland term for Lowland Scots), "Limeys" (in reference to the citrus fruits carried aboard English sailing vessels to prevent scurvy) and "Pom/Pommy" (used in Australian English and New Zealand English), but these may be perceived as offensive. Also see alternative words for British.
National symbols, insignia and anthems
The two main traditional symbols of England are the St George's Cross (the English flag), and the Three Lions coat of arms.
Other national symbols exist, but have varying degrees of official usage, such as the oak tree and the rose.
England's National Day is St George's Day (Saint George being the patron saint), which is on 23 April.
A one-pound coin with an English oak tree
A one-pound coin with the three lions of England
Saint George and the Dragon, Paolo Uccello, c. 1470. This small dragon has the look of a griffin or a wyvern.
The English rose at the border of Wales and England
St. George's Cross
Main article: St. George's Cross
The St. George's Cross is a red cross on a white background and is the national flag of England.
It is believed to have been adopted for the uniform of English soldiers during the Crusades of the 11th, 12th and 13th centuries. From about 1277 it became the national flag of England.
St. George's Cross was originally the flag of Genoa and was adopted by England and the City of London in 1190 for their ships entering the Mediterranean to benefit from the protection of the powerful Genoese fleet. The maritime Republic of Genoa was rising and going to become, with its rival Venice, one of the most important powers in the world. The English Monarch paid an annual tribute to the Doge of Genoa for this privilege. The cross of St George would become the official Flag of England.
A red cross acted as a symbol for many Crusaders in the 12th and 13th centuries. It became associated with St. George and England, along with other countries and cities (such as Georgia, Milan and the Republic of Genoa), which claimed him as their patron saint and used his cross as a banner. It remained in national use until 1707, when the Union Flag (also known as the Union Jack, especially at sea) which English and Scottish ships had used at sea since 1606, was adopted for all purposes to unite the whole of Great Britain under a common flag. The flag of England no longer has much of an official role, but it is widely flown by Church of England properties and at sporting events.
Until recently, the flag was not commonly flown in England with the British Union Flag being used instead. This was certainly evident at the 1966 football World Cup when English fans predominantly flew the latter. However, since devolution in the United Kingdom, the St George Cross has experienced a growth in popularity and is now the predominant flag used in English sporting events.
Three Lions
Main article: Coat of arms of England
The coat of arms of England are described as gules, three lions passant guardant or. The earliest surviving record of their use was by Richard I ("Richard the Lionheart") in the late 12th century.
Since union with Scotland and Northern Ireland, the arms of England are no longer used on their own; instead they form a part of the conjoined Royal coat of arms of the United Kingdom. However, both the Football Association and the England and Wales Cricket Board use logos based on the three lions. In recent years, it has been common to see banners of the arms flown at English football matches, in the same way the Lion Rampant is flown in Scotland.
In 1996, Three Lions was the official song of the England football team for the 1996 European Football Championship, which were held in England.
Rose
The Tudor rose is the national floral emblem of England, and was adopted as a national emblem of England around the time of the Wars of the Roses.
The rose is used in a variety of contexts in its use for England's representation. The Rose of England is a Royal Badge, and is a Tudor, or half-red-half-white rose, symbolising the end of the Wars of the Roses and the subsequent marriage between the House of Lancaster and the House of York. This symbolism is reflected in the Royal coat of arms of the United Kingdom and the crest of the FA. However, the rose of England is often displayed as a red rose (which also symbolises Lancashire), such as the badge of the England national rugby union team. A white rose (which also symbolises Yorkshire) is also used on different occasions.
Anthem
England does not have an official designated national anthem, as the United Kingdom as a whole has "God Save the Queen". However, the following are often considered unofficial English national anthems:
"I Vow to Thee, My Country"
"Land of Hope and Glory"
"Nimrod"
"Jerusalem"
"Heart of Oak"
"God Save the Queen" is usually played for English sporting events, such as football matches, against teams from outside the UK,
Gallery
Durham Cathedral
Tower of London, London.
The Palace of Westminster, the political centre of the United Kingdom.
Stonehenge, a Neolithic and Bronze Age megalithic monument in Wiltshire.
Clifton Suspension Bridge, Bristol.